Maatschappij
31 januari 2020
Een dag van Bas
5 maart 2020

In de ban van wisselingen

Te veel hulpverleners wisselingen in de zorg? Dit is veelvuldig in het nieuws. Absoluut mee eens!! Maar het is nu weer wit of zwart en niets daar tussen.

Als je bij mijn start binnen jeugdhulpverlening mij deze vraag had gesteld….

Ik kwam veel jongeren tegen die in hun jonge leven al veel verschillende hulpverleners hadden gezien. Elke keer opnieuw hun verhaal doen, elke keer opnieuw vertrouwen opbouwen. Is dat wat helpend is, dacht ik toen. Brengt het de jongere verder? Toen dacht ik niet grijs. Echter, nu bijna 20 jaar later, merk ik dat ik daar wat genuanceerder over denk. Is het goed om bijvoorbeeld 3 jaar bij een jongere en hun gezin betrokken te zijn? Is dit helpend?? In sommige gevallen is dit zeker helpend, maar ook zie ik soms dat het niet meer helpend is. Je geeft je hele ziel en zaligheid en raakt vertrouwd met hen. Dat geeft oogkleppen en soms word je zo onderdeel van het systeem. Het kan er voor zorgen, ook al ben je heel bewust met je werk bezig, dat je toch soms dingen al invult voor een ander? Dat je patronen misschien niet meer ziet?

Wisselingen, je kunt het niet voorkomen. Collega’s worden ziek, krijgen een andere baan, kunnen zich niet vinden in de visie en werkwijze of passen niet in onze tribe.

Maar toch hé vraag ik me af. Ik die hier dus echt samen met collega’s over spar. Hoe wisselingen te voorkomen waar we kunnen. Hoe staat dit dan in verhouding tot de budgetplafonds?

Over wisselingen gesproken. Sorry “Mira” we zitten aan het plafond. Dat betekent dat ons budget op is dat is gesteld. Dus moeten we je voorstellen aan een nieuwe zorgaanbieder die nog niet aan hun budgetplafond zit. Het komt trouwens wel uit hetzelfde potje…

Wie houdt hier nu wie voor de gek dan?

Het blijft me puzzelen. Hoe we grote bijeenkomsten organiseren om administratieve lasten te verlagen. Tekenen petities om wisselingen te voorkomen.

Maar doen wat nodig is buiten de kaders maar binnen de grenzen, blijkt dan toch lastig binnen ons oude (vastgeroeste) zorgsysteem.

Hé, maar wie ben ik