Blog HalteZ Mijn gedachten… Zoëy
Mijn gedachten…
14 augustus 2018

Gezocht vangnet!

Afgelopen donderdag naar de theatervoorstelling “heimwee naar mama” geweest aangeboden door de gemeente Deventer.

Annelou neemt je mee in haar ervaringen en beleving over hun uithuisplaatsing. Haar zusje Brigitte ondersteunt haar daarin op piano. Er zijn fouten gemaakt en situaties zijn verkeerd beoordeeld. Wat een wir war en emoties. Voor Annelou, voor hulpverleners. Er gaat zoveel nog altijd mis maar toch ook zoveel enorm goed. Bruggen worden steeds vaker geslagen waarnodig. Samenwerkingen komen vaker tot stand doordat er vertrouwen is opgebouwd dat het belang niet de organisatie maar het aansluiten en inzetten van de juiste en nodige ondersteuning voor de jongere is. Maar toch hebben deze dames ons geraakt. Stil staan en bewust worden van dat het zo enorm belangrijk is om keer op keer naar de situatie en jongere te kijken en te proberen daarin te volgen wat nodig is en daarop aan te sluiten.

Maar ook dat we niets liever willen dan buiten al die ergenissen in hokjes wat men het system noemt om te gaan. Door eruit te pakken wat helpend is. Uit ieder hokje iets. Maar dat we daarin nog een lange weg moeten maar vooral willen gaan.

Samen met 1 van mijn collega’s naar deze voorstelling geweest. Het bracht ons nog dichter bij de kern en het dilemma waarin wij ons soms begeven. De keuzes willen maken buiten het grote systeem om maar vastlopen in het systeem van het systeem.

Er was gelegenheid om met de andere aanwezigen na te praten. Maar al gauw raakten wij samen in diep gesprek. Over onze rol als hulpverlener en wat ons daarbinnen drijft. Samen zaten we op het trapje van het stadhuis te genieten om echt even tijd te hebben om in gesprek te zijn. Omdat wij er de tijd voor hebben genomen.

De tijd om echt te luisteren naar elkaar terwijl de wereld om ons heen het decor werd van ons gesprek. De meisjes bij de plantenbak die echt 3 kwartier hebben gestaan voor de perfecte selfie. De dakloze meneer op het bankje die schreeuwde over het plein. Van enthousiasme nadat een meneer die zijn taal sprak weg liep. Gehoord en gezien worden.. dat willen we echt allemaal. Dat is toch ook wat nooit gevangen kan worden in een systeem.

Fijn om mijn collega echt even gezien en gehoord te hebben! Fijne vakantie waardevolle hulpverlener maar bovenal mooi mens.